De taal van je lichaam
Je lichaam geeft voortdurend signalen. Bij fysieke onbalans herken je die meteen: honger betekent eten, dorst betekent drinken, vermoeidheid betekent rust nemen. Dat vindt iedereen vanzelfsprekend. Je neemt dus actie om die onbalans weer op te heffen.
Bedenk dan dat bij emotionele gebeurtenissen je systeem net zo reageert. Maar daar staan mensen vaak niet bij stil.
Iedereen weet wat verdriet, boosheid of angst is. Toch vraag ik cliënten regelmatig: “Hoe weet je dat je die emotie hebt?”
Het antwoord zit niet in je denken, maar in je lichaam: een dichtgeknepen keel, druk op je borst, een knoop in je maag.
Oorzaak en gevolg
De emotie is het label. Het gevoel is de lichamelijke ervaring waarmee je die emotie herkent.
Emotie en gevoel vormen samen de taal van je lichaam bij emotionele onbalans.
Een herinnering aan het gebeurde is al voldoende voor je lichaam om je daaraan te herinneren: dat je actie moet nemen om die onbalans weer op te heffen.
Wat je voelt in je lichaam is niet de oorzaak, maar het gevolg.
Het laat zien dat er iets in je systeem is blijven hangen na een gebeurtenis.
Zolang dat niet verandert, blijft ook de reactie terugkomen.
Wat er precies blijft hangen, kun je op verschillende manieren bekijken.
In mijn praktijk merk ik dat het helpt om dit te zien als een verstoring van de natuurlijke balans in je systeem.
Op de volgende pagina leg ik uit hoe zo’n verstoring kan ontstaan
en waarom een reactie daardoor kan blijven terugkomen.